ماده سی و نهم – 1 – اشخاصی که در استفاده از مصونیتها و مزایا ذیحق میباشند بمجرد ورود به قلمرو کشور پذیرنده برای تصدی مأموریت خود ازاین مصونیتها و مزایا بهرهمند میشوند و اگر قبلا در قلمرو آن کشور باشند استفاده از این مزایا و مصونیتها از تاریخی است که انتصاب آنها بوزارتامور خارجه یا هر وزارتخانه دیگر کشور پذیرنده که مقرر است اعلام گردد.
2 – وقتیکه مأموریت شخص بهرهمند از مزایا و مصونیتها خاتمه یابد این مزایا و مصونیتها معمولا در موقع ترک خاک کشور پذیرنده یا در انقضای موعد مناسبی که برای انجام این منظور بوی اعطا میشود قطع میگردد. لیکن این مزایا و مصونیتها حتی در صورت وجود اختلاف مسلحانه تا این مواعد ادامه خواهد داشت.
معهذا مصونیت نسبت به اعمالیکه شخص بهرهمند در اجرای وظایف خود بسمت عضو مأموریت انجام داده باقی است.
3 – در صورت فوت یکی از اعضاءِ مأموریت اعضاءِ خانواده او از مزایا و مصونیتها تا انقضای مهلت مناسبی که برای ترک کشور پذیرنده به آنها اعطامیگردد کما فیالسابق بهرهمند خواهند بود
4 – در صورت فوت یک عضو مأموریت که تبعه کشور پذیرنده یا مقیم دائم در آنکشور نمیباشد و یا در صورت فوت یکی از بستگان او که اهل خانه او هستند کشور پذیرنده خروج اموال منقول متوفی را اجازه میدهد به استثنای اموالی که در کشور پذیرنده تحصیل شده و در موقع فوت ممنوع الصدورباشد. از اموال منقول که وجود آن در کشور پذیرنده صرفاً بسبب حضور متوفی در آنجا بسمت عضو مأموریت یا یکی از بستگان عضو مأموریت بوده مالیات بر ارث اخذ نمیگردد.
تاریخ تصویب:
1343/07/21