ادارات کل امور مالیاتی
با سلام
نظر به اینکه حسب
بند (3) بخشنامه شماره 69838/200/د مورخ 1402/10/09 که مقرر میدارد:
«برای آن دسته از مؤدیانی که براساس بررسیهای صورتگرفته توسط ادارات امور مالیاتی، مالیات مقطوع مندرج در اوراق قطعی مذکور، براساس اطلاعات صحیح موجود در پایگاههای اطلاعاتی سازمان برای آنها محاسبه شده است و مؤدیان مربوطه از تمکین به مالیات مقطوع مندرج در اوراق قطعی خودداری نموده و تقاضای طرح اعتراض و شکایت در مراحل دادرسی مالیاتی را دارند، پرونده مالیاتی این دسته از مؤدیان در اجرای حکم ماده (216) قانون مالیاتهای مستقیم، قابل بررسی و رسیدگی خواهد بود.» در صورت اعتراض مؤدی به مالیات قطعی که در اجرای مقررات تبصره ماده (100) قانون مالیاتهای مستقیم، به قطعیت رسیده است مراتب قابل رسیدگی در هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده (216) قانون یاد شده میباشد، لذا ادارات کل امور مالیاتی تا زمان تعیین تکلیف و صدور رأی قطعی هیات حل اختلاف مالیاتی از اقدامات اجرایی خودداری نمایند.
سید محمدهادی سبحانیان
رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور
معتبر (دائمی)
مرجع تصویب:
رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور
تاریخ صدور:
1402/11/18
شروع اعتبار:
1402/11/18
توقف اجرای مالیاتهای مقطوع تبصره ۱۰۰ تا رأی هیأت ۲۱۶
📌 جان کلام:
در مواردی که مالیات مقطوع موضوع تبصره ماده ۱۰۰ قانون مالیاتهای مستقیم، به قطعیت رسیده اما مؤدی نسبت به آن اعتراض کرده و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده ۲۱۶ ارجاع شده است، ادارات امور مالیاتی تا زمان صدور رأی قطعی هیأت، حق انجام هیچگونه اقدام اجرایی و وصول اجباری را ندارند.
تحلیل حقوقی و آثار اجرایی
این بخشنامه در امتداد بند (۳) بخشنامه شماره 69838/200/د مورخ 1402/10/09 صادر شده و یک قاعده بسیار مهم را تثبیت میکند: قطعیت مالیات مقطوع تبصره ۱۰۰، مانع حق اعتراض و رسیدگی در هیأت ۲۱۶ نیست.
سازمان امور مالیاتی صراحتاً اعلام میکند چنانچه مؤدی نسبت به مالیات مقطوع تعیینشده (حتی اگر بر اساس دادههای صحیح پایگاههای اطلاعاتی محاسبه شده باشد) تمکین نکند و تقاضای رسیدگی نماید، پرونده باید در مسیر دادرسی مالیاتی قرار گیرد و تا قبل از صدور رأی نهایی، هرگونه اقدام اجرایی فاقد وجاهت قانونی است.
این بخشنامه عملاً مرز روشنی میان «قطعیت شکلی مالیات» و «قطعیت قضایی رأی» ترسیم میکند و از اعمال فشار اجرایی پیشدستانه جلوگیری مینماید.
📋 چکلیست و نکات کلیدی
- دامنه شمول: مالیاتهای مقطوع صادره در اجرای تبصره ماده ۱۰۰ ق.م.م.
- شرط توقف اجرا: ثبت اعتراض مؤدی و ارجاع پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده ۲۱۶. (ماده ۲۱۶ ق.م.م)
- ممنوعیت صریح: هرگونه اقدام اجرایی شامل ابلاغ اجرائیه، مسدودی حساب، توقیف اموال یا اعمال محدودیتهای وصول، تا قبل از صدور رأی قطعی هیأت.
برخی ادارات، صدور اوراق قطعی تبصره ۱۰۰ را بهاشتباه معادل «قابلیت اجرای فوری» تلقی میکنند. این بخشنامه صراحتاً این رویه را نفی کرده و هر اقدام اجرایی پیش از رأی هیأت ۲۱۶ را مستعد ابطال و مسئولیت اداری میداند.
💡 استراتژی دفاعی و اقدام عملی
در پروندههایی که همزمان با اعتراض، اخطار اجرایی یا اقدامات وصول دریافت شده است:
۱) فوراً لایحهای کوتاه و مستند به این بخشنامه و ماده ۲۱۶ ق.م.م تنظیم کنید.
۲) توقف عملیات اجرایی را به صورت کتبی از اداره مطالبه نمایید.
۳) در صورت استمرار اقدام اجرایی، موضوع قابلیت طرح در هیأتهای نظارت و حتی دیوان
عدالت اداری به جهت تخلف از بخشنامه لازمالاجرا را خواهد داشت.